نقطه سر خط


ساعت 11:45 صبح یکشنبه 25/1/1387

   


از کودکی علاقه به علم و دانش داشت. در خانواده­ای فقیر، زاده شده بود.


 


 کسی صدای­اش کرد و او با روی خوش، از خواب بیدار شد.


 


 


                      


                                        صبحانه­اش را خورد،


 


  و کفش های­اش را پوشید که به مسجد محل برود.


 


 


                 


                     سر نماز بود که کسی او را صدا زد.


 


 


                    


گفت : الان می­آیم و سریعن از مسجد بیرون آمد و کفش­هایش را پوشید.


 


 


                    


 با لبخند همیشه­گی پرسید: چه کسی ممکن است با آدمی مثل من کار داشته باشد؟


 


 


                  


 گفتند: مهم شده­ای و باید بروی و خودت را در رادیو تلویزیون به مردم معرفی کنی.


 


 


              


 گفت : هنوز زود است. ببین هنوز ساعت هشت صبح هم نیست!


 


 


                    


چون کسی او را نمی­شناخت، مجبور شد وقتی برسد، خودش را با صدای


بلند معرفی کند .


 


 


                       


وقتی او را شناختند، او را بردند پیش آقای حیاتی.


 


 


                  


و کمی که گذشت، توانست با ضرغامی هم دیدار کندو طبق معمول با شوخی و خنده او را سر ذوق بیاورد.


 


 


                      


قرار شده بود که رییس جمهور شود و مشت محکمی به دهان یاوه­گویان شرق و غرب و مخصوصن اصلاح طلبان بزند.


 


 


                        


او در دو مرحله مشت­هایش را گره کرد.


 


 


                      


 


برای اولین بار که جلوی دوربین و میکروفون خبرنگاران قرار گرفت، کمی گیج شده بود.


 


 


                      


و حرکات ضد فرهنگی می­کرد و علامت گروه متال را به مردم نشان می­داد!


 


 


                       


 


 مردم از این ساده گی او لذت می­بردند و به چشم آدمی ساده دل نگاه می کردند.


 


 


                      


 که گاهی ابراز احساسات شدیدی میکند.


 


 


                      


 


و گاهی در هجوم ابراز احساسات مردم، کارش به جاهای باریک می­کشد!


 


 


                      


                         از خدا کمک خواست و


 


 


                      


شناسنامه­اش را برداشت و به پای صندوق رای رفت تا به خودش رای بدهد.


 


 


                       


                                     مسیر از اول مشخص بود


 


 


                       


فقط کافی بود او دوباره کفش­های­اش را به پا کند


 


 


                       


                              و لباس رزم بپوشد


 


 


                      


                 و از قوی­ترین مردان جهان کمک بگیرد


 


 


                      


                    تا به حلقه­ی قدرت، وارد شود.


 


 


                     


                تا بتواند به پشتوانه­ی قدرت نظامی،


 


 


                     


            و محبوبیتی که در بین نیروی مسلح داشت،


 


 


                    


                                 و کمک «هوگو»ی خوبش،


 


 


                    


                        راه امامش را ادامه دهد.


 


 


                    


 البته در این راه، دعای معلم کلاس اولش هم، بسیار کارساز بود.


 


 


                     


توانایی­های خودش نیز به کمکش آمدند


 


 


                    


تا با نیرویی الهی و غیبی، در هاله ای از نور فرو برود.


 


 


             


و در هنگام عبادت، کفش های­ کذایی را به پا کرد .


 


 


                    


                    تا به سمت قدرت، حرکت کند


 


 


               


             و شیوخ کوچک منطقه را در تسلط قدرت بگیرد .


 


 


 او چهره­های دوست داشتنی فراوانی دارد.


 


 


                      


                                گاهی رفتگر شهرداری ست،


 


 


                    


                                           گاهی یک بلوچ


 


 


                     


                      گاهی یک لرستانی غیور


 


 


               


                        گاهی یک تاجیک شش آتشه


 


 


                    


                      گاهی یک روستایی شاد


 


 


                     


                        گاهی یک عرب تمام عیار


 


 


              


و گاهی نمی داند که دیگر کیست؟


 


 


                    


اما همیشه کفش های آهنینش را به پا دارد


 


 


                    


                      و با اتکا به خدا در هرجایی


 


 


                   


                                     ولو در خانه­ی خدا


 


 


                   


برای رسیدن به حق مسلم مردمش، دل­سوزی می کند.


 


 


 او از خودش چنین سیاستA­مداری را به تصویر کشیده است:


             


 


 


خدا عاقبت ما را به خیر کند. ان­شاءالله.


 


لازمه از دوستام تو سایت سالی جون به خاطر کمک کردن به من برای این پست تشکر کنم .


 


نظر یادتون نره ها


قربون همتون


¤ نویسنده: احسان

نوشته های دیگران ( )

ساعت 1:32 عصر دوشنبه 12/1/1387

وه که جدا نمی شود عشق تو از خیال من
تا چه شود به عاقبت در طلب تو حال من


ناله ی زیر و زار من زارترست هر زمان
بس که به حجر می دهد عشق تو گوش مال من


نور ستارگان ستد روی چو آفتاب تو


دست نمای خلق شد قامت چون هلال من


پرتوی نور روی تو هر نفسی به هر کسی
می رسد و نمی رسد نوبت اتصال من


خاطر تو به خون من رقبت گر چنین کند
هم به مراد دل رسد خاطر بد سگال من


دیده زبان حال من بر تو گشاد رحم کن
چون که اثر نمی کند در تو زبان قال من


بر گذری و ننگری باز گذر که بگذرد


فقر من و غنای تو،جور تو احتمام من


چرخ شنید ناله ام گفت منال سعدیا


کآه تو تیره می کند آینه ی جمال من



¤ نویسنده: احسان

نوشته های دیگران ( )

ساعت 6:43 عصر شنبه 10/1/1387

 


اینم از آخرین عکس لورل و هاردی سلاطین طنز دنیا:اخرین عکس لورل و هاردی


¤ نویسنده: احسان

نوشته های دیگران ( )

ساعت 1:31 عصر جمعه 9/1/1387

بعضی را اعتقاد چنین است که موسیقی را اگر در زمره غنا باشد حرام است(این تفکر به اندازه همین نثر قدیمی است)و گر زیشان بپرسی که غنا چیست گویند غنا را نوعی موسیقی خوانند که تو را از خود بی خود کند،و از گذشته مشکل بر سر همین است که علما را اختلافیست بر سر حد و حدود این از خود بی خود شدن،گروهی را عقیده چنان است که از پایه حرام استو گروهی را سازش امده و گویند اگر بابا کرم نباشد حرام نیستو بعضی پا فراتر نهاده و گویند که اگر خشکلا باید برقصن نباشد مشکلی ندارد.و حال سوال چنین است که مگر از خود بی خود شدن چه اشکالی دارد،اصلا چه معنی می ده ادم وقتی موسیقی می شنود از خود بی خود نشود؟؟؟؟ان هم وقتی که حیوانات هم از خود بی خود می شوند(ببخشید یخورده در زمان جلو رفتم به وزن بر می گردیم)حال نظر بعضی از این علما را گوش جان می سپاریم ا بدانید که ما علکی نمیگم(این نوشته از خودم نیست و کپی برداری محضه):


برخى از فقیهان، حقیقت عرفى غنا را از نظر تاریخى تحلیل نموده و گفته‏اند که در زمان نزول آیات و ورود روایات باب غنا، این واژه در مورد آوازهاى لهوى و آلوده به گناه به کار مى‏رفته و در اصطلاح داراى حقیقت عرفیه در این معنا بوده است. مشهور فقیهان امامیه بر این عقیده‏اند که «انّه الصوت المشتمل على الترجیع المطرب» غنا صوتى است که داراى ترجیع و چهچهه طرب‏آور باشد. محقق ثانى در «جامع المقاصد» مى‏گوید: مجرّد کشیدن صدا حرام نیست؛ اگرچه، دلها به سوى آن جذب شود و عدم حرمت تا جایى است که به صداى ترجیع‏دار مُطرب نرسد.
نفهمیدین نه(ها ها ها ها ....)خودم هم درست نفهمیدم اما یه چیزایی است تو مایه این که اگه معمولی بخونن اشکال نداره اما اگه از دنگ 4 بالا تر رفت و شد چهچهه وای وای وای قعر جهنمم کمشه مثلا اگه مرغ سحر رو گوش کنید اشکالی نداره ولی اگه اهنگ وفا رو گوش کنید میندازنتون تو اتیش؟؟؟؟در این قسمت به بررسی سخن بزرگان پرداختیم در قسمت بعدی نظر خودمو می گم!!!



برای بشتر روشن شدن موضوع عکس دست چپ خوبه ولی راستی بده؟!؟


¤ نویسنده: احسان

نوشته های دیگران ( )

ساعت 1:8 عصر جمعه 9/1/1387

پای تلوزیون نشسته بودم که یکدفعه شروع کرد به پخش تیزر فیلم های نوروزی، چشام 4 تا شد،یعنی درست می دیدم:کشوری برای پیرمردها نیست،مایکل کلیتون،قتل جسی جیمز،خون به پا خواهد شدو... همشون از بهترین فیلم های سال و همه دریافت کننده جوایز اسکار،چیزی که برام عجیب بود این بود که سال پیش همین موقع فیلم هایی رو تلوزیون پخش کرد که صرفا تجاری و فقط سرگرم کننده بود مثل اقا و خانوم اسمیت یا 4 شگفت انگیز فیلمهایی که از نظر هنری هیچ ارزشی نداره اما حالا یکدفعه میاد و فیلم برادران کوئن که یک فیلم پیچیده ی پست مدرن است رو پخش می کنه!!!!!نمی دونم رییس صدا سیما فکر کرده سطح شعور سینمایی ملت ما در این یکسال خیلی بالا رفته یا خواسته فرهنگ ما رو با پخش این فیلمها بالا ببره،خوب اخه نکردن حدعقل یه نقد خشک و خالی براش بزارن که ملت فکر نکنه فیلم همش سانسور شده،به خدا من نظر هر کی رو در مورد این فیلم ها مخصوصا جایی برای پیرمرد ها نیست می پرسم همه زود می گن چی بود فیلمه همش سانسور شده بود،من به شخصه نمی دونم این تصمیم صدا و سیما چه هدفی داشته،اما حدس می زنم که متاسفا صرفا می خواسته بگه ما هم بلدیم،اگه کسی نظر دیگه ای داره خوشحال می شم بدونم.
 


¤ نویسنده: احسان

نوشته های دیگران ( )

ساعت 8:4 صبح یکشنبه 26/12/1386

دیگه داریم به 4 شنبه سوری نزدیک می شیم و نگرانیهای والدین هم شروع می شود به همین دلیل و جهت ایجاد امنیت با رعایت نکات زیر در جنگی که در پیش است زنده بمانید:


1-سنگر خود را ترک نگفته برای بازدید از دیگر سنگر ها خوش خوش راه نیفتید.


2-لباسی که میپوشید حتی المقدور 10 سانت قطر داشته باشد.
تبصره:قیمت آن هم ارزان باشد تا در صورت ترکیدن دلتان به جای خودتان نسوزد.
3-اگه نزنی می خوری:در صورتی که سنگر گرم و نرم خود را ترک کردید از به همراه داشتن هیچ سلاح گرم یا سردی مضایقه نفرمایید(از قبیل کلاش،بازوکا،رولور،تیر بار،نارنجک و...)
4-مغازه داران عزیز این یه روزو بی خیال مانی شوند به نفع خودشونه.


5-تاکسی داران عزیز این یه روزو به فروختن بنزین رضایت بدهند و ماشینو تو خونه پارک کنند.


6-اخ گفتم بنزین به علت کمبود سوخت از روشن کردن اتش اونم سریعش معزوریم.


7-مالکین خودرو در صورت داشتن پارکینگ سر باز در محل سکونت خود باید خودرو خود را تسلیم مراجع قانونی نموده و چند روز بعد تحویل بگیرند(به هر حال پارکینگ نیرو انتظامی امن تره مگه نه؟؟؟؟؟)
8-والدین گرامی میتوانند از ترفند هایی همچون خونه خاله، خونه دایی، دختر خاله، پسر دایی(بستگی به سلیقه فرزند دلبندتان دارد)یا امشب پیتزا داریم و...استفاده کنند(در موارد خاص از ویدئو کلوپ نیز می توان کمک گرفت)


در صورت زنده ماندن با استفاده از این توصیه ها حتما نظر بگذاریدو در ضمن اگه دیگه چیزی ننوشتم بدونید که کوزگر از کوزه شکسته اب می خورد.


¤ نویسنده: احسان

نوشته های دیگران ( )

ساعت 5:21 عصر پنجشنبه 9/12/1386

اهل دانشگاهم


 رشته ام علافی‌ست


جیب‌هایم خالی ست


 پدری دارم حسرتش یک شب خواب!


 دوستانی همه از دم ناباب


 و خدایی که مرا کرده جواب.


 اهل دانشگاهم


قبله‌ام استاد است


 جانمازم نمره!


 خوب می‌فهمم سهم آینده من بی‌کاریست


 من نمی‌دانم که چرا می‌گویند مرد تاجر خوب است


 و مهندس بی‌کار وچرا در وسط سفره ما مدرک نیست!


 ((چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید))


 باید از آدم دانا ترسید!


باید از قیمت دانش نالید!


 وبه آنها فهماند که من اینجا فهم را فهمیدم


¤ نویسنده: احسان

نوشته های دیگران ( )

3 لیست کل یادداشت های این وبلاگ

خانه
وررود به مدیریت
پست الکترونیک
مشخصات من
 RSS 

:: یاران امروز::
0
:: اشنایان دیروز::
6
:: همراهان همیشگی::
1285

:: اینم منم::

نقطه سر خط


:: فهرست موضوعی یادداشت ها::

رادیو جوان[20]
شعر و موسیقی[3]
کتاب[1]

:: آرشیو ::

هین سخن تازه بگو..... [14]

:: اوقات شرعی ::

:: لینک دوستان من::

سیماب
ه نام تنها پناه بی پناهان دیار سرنوشت
وبلاگ کانون فیلم و سینمای دانشگاه شیراز
گفته های پنهان
پارازیت
سایت طرفداران دارن شان
سایت رادیو جوان

:: لوگوی دوستان من::


اولین سایت فارسی

::وضعیت من در یاهو ::

یــــاهـو

:: خبرنامه وبلاگ ::

نام:

ایمیل: